Świadczenia z tytułu wypadku w pracy 2019

Osobie, która uległa wypadkowi przy pracy, przysługują świadczenia powypadkowe, m.in. zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne oraz jednorazowe odszkodowanie z ZUS. Rodzaje świadczeń, zasady ich wypłaty oraz wysokości określa Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu  wypadków  przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r. poz. 1242 ze zm.), zwana ustawą wypadkową.

Zgodnie z definicją wskazaną w Ustawie, za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą. Osobie ubezpieczonej, która uległa wypadkowi w pracy przysługują następujące świadczenia:

  1. ,,zasiłek chorobowy”- dla ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową,
  2. „świadczenie rehabilitacyjne” – dla ubezpieczonego, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy;
  3. „zasiłek wyrównawczy” – dla ubezpieczonego będącego pracownikiem, którego wynagrodzenie uległo obniżeniu wskutek stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu;
  4. „jednorazowe odszkodowanie” – dla ubezpieczonego, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu;
  5. „jednorazowe odszkodowanie” – dla członków rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty;
  6. „renta z tytułu niezdolności do pracy” – dla ubezpieczonego, który stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej;
  7. „renta szkoleniowa” – dla ubezpieczonego, w stosunku do którego orzeczono celowość przekwalifikowania zawodowego ze względu na niezdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie spowodowaną wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową;
  8. „renta rodzinna” – dla członków rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty uprawnionego do renty z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej;
  9. „dodatek do renty rodzinnej” – dla sieroty zupełnej;
  10. dodatek pielęgnacyjny;
  11. pokrycie kosztów leczenia z zakresu stomatologii i szczepień ochronnych oraz zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne w zakresie określonym ustawą.
  1. Za okres niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy, pracownikowi przysługuje prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego. Zasiłek należny jest od pierwszego dnia niezdolności do pracy, w wysokości 100% podstawy wymiaru zasiłku przez cały okres trwania niezdolności do pracy.

Podstawą wymiaru zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego jest kwota będąca podstawą wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe (tj. przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, lub odpowiednio pełne kalendarzowe miesiące ubezpieczenia, jeżeli okres zatrudnienia, a tym samym ubezpieczenia, trwa krócej niż 12 miesięcy).

Zasiłek chorobowy nie przysługuje, jeżeli:

– wyłączną przyczyną wypadku było umyślne naruszenie przez ubezpieczonego pracownika przepisów bhp lub rażące niedbalstwo pracownika,

– pracownikowi, który w czasie wypadku był nietrzeźwy lub pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych, co przyczyniło się do wypadku.

– istnieje podejrzenie, iż znajduje się on pod wpływem alkoholu lub substancji odurzających, a pracownik odmówi poddania się stosownym badaniom

2. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a kontynuacja leczenia lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy.

  1. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres 12 miesięcy. Decyzję w sprawie leczenia i rehabilitacji podejmuje lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.Świadczenie rehabilitacyjne wynosi 90 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego za okres pierwszych trzech miesięcy, 75 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego za pozostały okres. Świadczenie rehabilitacyjne należne jest za każdy dzień niezdolności do pracy, wliczając dni wolne od pracy.

3. Zasiłek wyrównawczy – jeżeli rehabilitacja zawodowa spowodowana została wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, pracownik ma prawo do zasiłku wyrównawczego z ubezpieczenia wypadkowego. Świadczenie przysługuje pracownikowi, którego wynagrodzenie uległo obniżeniu, w związku z odbywaniem tzw. rehabilitacji zawodowej spowodowanej zmniejszoną sprawnością do pracy. Świadczenie w postaci zasiłku wyrównawczego przyznawane jest przez okres rehabilitacji zawodowej, jednak nie może przekroczyć 24 miesięcy. Prawo do zasiłku wyrównawczego ustaje w dniu zakończenia rehabilitacji zawodowej i przesunięcia do innej pracy. Wysokość zasiłku stanowi różnica między przeciętnym miesięcznym wynagrodzeniem z 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w których powstało prawo do zasiłku, a miesięcznym wynagrodzeniem osiągniętym za pracę w warunkach rehabilitacji zawodowej.

  1. Jednorazowe odszkodowanie – prawo do jednorazowego odszkodowania przysługuje ubezpieczonemu, który uległ wypadkowi w pracy lub rozpoznano u niego chorobę zawodową, a skutkiem jest stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu. Zgodnie z przytoczoną powyżej ustawą wypadkową:

– stały uszczerbek na zdrowiu to takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy,

– długotrwały uszczerbek na zdrowiu to takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie.

Oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu dokonuje orzecznik ZUZ po zakończeniu leczenia i rehabilitacji.

Od 1 kwietnia 2018 r. do 31 marca 2019 kwoty jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowe wynoszą:

1)       854 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

2)       854 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, z tytułu zwiększenia tego uszczerbku co najmniej o 10 punktów procentowych.

3)       14 950 zł z tytułu orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji ubezpieczonego.

4)       14 950 zł z tytułu orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji wskutek pogorszenia się stanu zdrowia rencisty.

5)       76 887 zł, gdy do jednorazowego odszkodowania uprawniony jest małżonek lub dziecko zmarłego ubezpieczonego lub rencisty.

6)       38 444 zł, gdy do jednorazowego odszkodowania uprawniony jest członek rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty inny niż małżonek lub dziecko.

7)       76 887 zł, gdy do jednorazowego odszkodowania uprawnieni są równocześnie małżonek i jedno lub więcej dzieci zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, oraz 14 950 zł z tytułu zwiększenia tego odszkodowania przysługującego na każde z tych dzieci.

8)       76 887 zł, gdy do jednorazowego odszkodowania uprawnionych jest równocześnie dwoje lub więcej dzieci zmarłego ubezpieczonego lub rencisty oraz 14 950 zł z tytułu zwiększenia tego odszkodowania przysługującego na drugie i każde następne dziecko.

9)       14 950 zł, gdy obok małżonka lub dzieci do jednorazowego odszkodowania uprawnieni są równocześnie inni członkowie rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, każdemu z nich niezależnie od odszkodowania przysługującego małżonkowi lub dzieciom.

10)   38 444 zł, gdy do jednorazowego odszkodowania uprawnieni są tylko członkowie rodziny inni niż małżonek lub dzieci zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, oraz 14 950 zł z tytułu zwiększenia tego odszkodowania przysługującego na drugiego i każdego następnego uprawnionego

5. Jednorazowe odszkodowanie przysługuje członkom rodziny zmarłego pracownika lub rencisty (który był uprawniony do renty z ubezpieczenia wypadkowego) jeżeli śmierć nastąpiła na skutek wypadku przy pracy.

  1. Renta z tytułu niezdolności do pracy z ubezpieczenia wypadkowego wynosi:

– 80% podstawy jej wymiaru dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy,

– 60% podstawy jej wymiaru – dla osoby częściowo niezdolnej do pracy.

  1. Renta szkoleniowa z ubezpieczenia wypadkowego ma na celu promowanie zatrudnienia, aktywowania poszkodowanych. Świadczenie przyznawane w sytuacji gdy ubezpieczony jest niezdolny do pracy w dotychczasowym zawodzie na skutek wypadku w pracy lub choroby zawodowej i została orzeczona konieczność przekwalifikowania zawodowego. Istotą przyznanego świadczenia jest przywrócenie zdolności poszkodowanego do samodzielnego zarobkowania, tj. osiągnięcie takich kwalifikacji zawodowych które (biorąc pod uwagę stan zdrowia) pozwolą na wykonywanie pracy.
  2. Renta rodzinna – na podstawie art. 67 ust. 1 Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dziennik Ustaw rok 2018, poz. 1270), prawo do renty rodzinnej przysługuje:

– dzieciom własnym, dzieciom drugiego małżonka oraz dzieciom przysposobionym;

– przyjętym na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnukom, rodzeństwu i innym dzieciom, z wyłączeniem dzieci przyjętych na wychowanie i utrzymanie w ramach rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka;

– małżonkowi;

– rodzicom (także dla ojczyma i macochy oraz osoby przysposabiające).

Wskazane powyżej osoby w celu otrzymania renty rodzinnej muszą spełniać warunki zawarte w art. 68–71 ustawy emerytalnej.

  1. Dodatek do renty rodzinnej – dla sieroty zupełnej; za sierotę zupełną jest uznawana osoba która utraciła oboje rodziców. Warunkiem koniecznym uzyskania prawa do świadczenia jest posiadanie prawa do renty rodzinnej. Dodatek dla sieroty zupełnej jest corocznie waloryzowany, a to oznacza że co roku jest podwyższany o wskaźnik waloryzacji emerytur i rent.
  2. Dodatek pielęgnacyjny; przyznawany jest na pokrycie częściowych wydatków związanych z opieką nad osobą niezdolna do samodzielnej egzystencji. Zasiłek przysługuje:

– niepełnosprawnemu dziecku,

– osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,

– osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21. roku życia,

– osobie, która ukończyła 75 lat.

Prawo do zasiłku pielęgnacyjnego przyznawane jest:

– na czas nieokreślony, jeżeli orzeczenie wydano na stałe,

– na czas nieokreślony dla osób, które ukończyły 75 lat,

– na czas ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności.

11. Pokrycie kosztów leczenia z zakresu stomatologii i szczepień ochronnych oraz zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne w zakresie określonym ustawą.

Warunkiem ubiegania się o pokrycie kosztów leczenia stomatologicznego i szczepień ochronnych jest wykonanie tych usług przez placówkę (bądź lekarza), która zawarła z Narodowym Funduszem Zdrowia umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

W przypadku zakupu przedmiotów ortopedycznych, koszt zakupu wyrobów medycznych zwracany jest zgodnie z  Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie. W rozporządzeniu wymieniono wyroby medyczne, których zakup upoważnia do wnioskowania o zwrot kosztów ich zakupu, limit finansowania ze środków publicznych, wysokość udziału własnego świadczeniobiorcy oraz kryteria przyznawania.