Przepisy BHP w gastronomii – środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze

Podstawa prawna

Zgodnie z Art. 2377. § 1. Kodeksu Pracy (Rozdział IX „Środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze”) – „Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie środki ochrony indywidualnej zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy oraz informować go o sposobach posługiwania się tymi środkami”.

 Kiedy wyposażać pracownika w środki ochrony indywidualnej?

W sytuacjach gdy konieczne jest zabezpieczenie przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy, tj. czynnikami mechanicznymi, termicznymi, chemicznymi oraz biologicznymi. Do środków ochrony indywidualnej zaliczamy m.in.  ochrony:

– głowy,

– twarzy i oczu,

– kończyn górnych i dolnych,

– ciała,

– układu oddechowego.

W zakładach gastronomicznych środkami ochrony indywidualnej są:

– gumowe rękawice stosowane w zmywalniach i zmechanizowanych obieralniach,

– rękawice chroniące przed przecięciem i skaleczeniem (metalowe lub kewlarowe),

– rękawice termoodporne,

– ochraniacze nadgarstkowe,

– fartuchy,

– obuwie,

– nakrycia głowy,

– kurtki stosowane w chłodniach,

– maski chroniące drogi oddechowe przed przedostaniem się pyłu do organizmu (piekarnie).

Środki ochrony indywidualnej muszą być stosowane w miejscach, gdzie zagrożeń nie można uniknąć.

Aby dobór środków ochrony indywidualnej był właściwy trzeba zebrać informacje o danym stanowisku pracy i dokonać szczegółowej analizy. Wybór środków zależy m.in. od:

– rodzaju wykonywanej pracy,

– typów oraz natężenia czynników niebezpiecznych i szkodliwych,

– części ciała, które są narażone na działanie czynników niebezpiecznych i szkodliwych.

Kiedy wyposażać pracownika w odzież i obuwie robocze?

Zawsze w sytuacji gdy:

– odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu,

– wymagają tego względy technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwo i higiena pracy.

Pracodawca może ustalić stanowiska, na których dopuszcza się używanie przez pracowników (za ich zgodą), własnej odzieży i obuwia roboczego, spełniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy.

Jednak powyższy zapis nie dotyczy stanowisk, na których są wykonywane prace związane z bezpośrednią obsługą maszyn i innych urządzeń technicznych albo prace powodujące intensywne brudzenie.

Odzież robocza musi być stosowana, ponieważ zabezpiecza odzież osobistą pracownika przed zniszczeniem, jednocześnie zapewnia zachowanie standardów sanitarnych. Na osobistej odzieży mogą pozostawać drobnoustroje i różnego rodzaju mikroorganizmy, które mogą przedostać się do żywności. W zakładach gastronomicznych odzież robocza jest stosowana przy produkcji żywności, jak też przy przygotowywaniu posiłków oraz serwisie.

Instrukcja – dokument informujący o zasadach stosowania przydzielonych środków.

W zakładzie pracy powinna być dostępna Instrukcja, zawierająca informacje dotyczące:

– rodzaju prac, przy których zastosowanie środków ochrony indywidualnej jest zasadne,

– czasu i przypadku stosowania,

– rodzaju zagrożenia,

– sposobu użytkowania i konserwacji,

– sposobu przechowywania i kontroli cech przydatności.

Warto przypomnieć, że w myśl art. 210 Kodeksu Pracy, pracownik może powstrzymać się od wykonywania swoich obowiązków, w razie gdy warunki pracy nie odpowiadają przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika albo gdy wykonywana przez niego praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom, powiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego. 

Tym samym na podstawie ww. przepisów prawa, Pracodawca jest zobligowany do wyposażania pracowników w środki zabezpieczające pracowników przed niebezpiecznym i szkodliwym działaniem czynników otoczenia pracy.