Środki ochrony indywidualnej na stanowisku pracy

Do środków ochrony indywidualnej zaliczamy:

– środki ochrony głowy (hełmy, kaski),

– środki ochrony kończyn górnych (rękawice ochronne, różnego rodzaju ochraniacze m.in. na palce, dłonie, nadgarstki, łokcie, przedramiona),

– środki ochrony kończyn dolnych (obuwie ochronne),

– środki ochrony twarzy i oczu (okulary ochronne, gogle ochronne, osłony twarzy, przyłbice spawalnicze, tarcze spawalnicze, kaptury),

– środki ochrony słuchu (nauszniki przeciwhałasowe, wkładki jednorazowe i wielorazowe przeciwhałasowe),

– środki ochrony układu oddechowego (maski i półmaski przeciwpyłowe),

– środki izolujące cały organizm (kombinezony gazoszczelne),

– środki chroniące przed upadkiem z wysokości (linki bezpieczeństwa),

– ochraniacze, klatki piersiowej, barków, brzucha.

Do środków ochrony indywidualnej nie zalicza się natomiast:

– zwykłej odzieży roboczej,

– mundurów, które nie są specjalnie przeznaczone do zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracownika,

– środków ochrony indywidualnej używanych przez wojsko, policję i inne służby utrzymania porządku publicznego,

– wyposażenia stosowanego przez służby pierwszej pomocy i ratownicze,

– środków służących do samoobrony lub do odstraszania,

– środków ochrony indywidualnej stosowanych na podstawie przepisów Prawa o Ruchu Drogowym,

– wyposażenia sportowego,

– przenośnych urządzeń do wykrywania oraz sygnalizowania zagrożeń i naruszania porządku publicznego.

Środki ochrony indywidualnej muszą być stosowane gdy nie można uniknąć lub odpowiednio ograniczyć zagrożeń za pomocą środków ochrony zbiorowej lub właściwej organizacji pracy.

Należy pamiętać, że środki ochrony zbiorowej mają pierwszeństwo przed środkami ochrony indywidualnej.

O doborze środków ochrony indywidualnej decyduje pracodawca, który nie może dopuścić pracownika do pracy bez wyposażenia go w środki ochrony indywidualnej niezbędne na danym stanowisku pracy.

Postanowienia dotyczące zasad wyposażania pracowników w środki ochrony indywidualnej powinny zostać opisane w regulaminie pracy lub w innym akcie wewnątrzzakładowym.

W środki ochrony indywidualnej wyposażani są pracownicy oraz wszystkie osoby, które wykonują czynności inspekcyjne lub inne krótkotrwałe prace.  Pracodawca nie może pobierać opłat za udostępnienie środków ochrony indywidualnej, natomiast może kontrolować, czy środki używane są zgodnie z ich przeznaczeniem. Środki ochrony indywidualnej muszą spełniać wymagania dotyczące oceny zgodności. Potwierdzeniem spełnienia ww. wymagań jest oznakowanie znakiem CE.

Każdy pracownik musi być zapoznany z instrukcją, określającą szczegółowe zasady stosowania środków ochrony indywidualnej. Instrukcja powinna wskazywać:

– prace, przy których wymagane jest stosowanie środków ochrony indywidualnej,

– charakterystykę zagrożenia (czynniki szkodliwe, uciążliwe, niebezpieczne),

– rodzaje środków ochrony indywidualnej,

– czas stosowania,

– sposób użytkowania,

– warunki przechowywania,

– sposób kontroli przydatności,

– sposób konserwacji.

Wszelkie czynności konserwacyjne, odkażanie, odpylanie, pranie należy do obowiązków pracodawcy. Pracodawca nie może nałożyć na pracowników ww. czynności.

Środki ochrony indywidualnej używane są do czasu utraty ich funkcji ochronnych. Gdy dojdzie do utraty cech ochronnych, pracodawca zobowiązany jest wyposażyć pracowników w nowe środki ochronne.