Szkolenia bhp dla pielęgniarek. BHP w służbie zdrowia.

Warunki, w jakich pracują pielęgniarki są wyjątkowo istotne dla oceny bezpieczeństwa ich pracy.

Obfitość czynników szkodliwych: fizycznych, biologicznych, chemicznych, psychofizycznych oraz ergonomicznych powoduje obciążenie pracą, a to z kolei wpływa na osłabienie funkcjonowania zawodowego pielęgniarek.

Liczne zagrożenia z którymi spotykają się pielęgniarki bez względu na miejsce wykonywanych obowiązków, specyfikę wykonywanych zabiegów w codziennej pracy są przyczyną wypadków w pracy i chorób.

Wśród najważniejszych uwarunkowań narażenia pielęgniarek na zagrożenia można wymienić: warunki pracy w konkretnym zakładzie pracy, zmianowość pracy, różnorodność i specyfikę zadań, wielkość zatrudnienia, jakościową strukturę kadry, organizację pracy zespołu pielęgniarskiego.

Skutki przeciążenia pracą mogą być bardzo zróżnicowane, począwszy od zmęczenia, przeciążenia narządu ruchu, osłabienia stanu zdrowia, popełnianie pomyłek podczas wykonywania obowiązków stanowiących zagrożenie życia i zdrowia pacjentów i zespołu medycznego, niezdolność do pracy.

Do czynników obciążających pracę pielęgniarek zaliczamy:

I.materialne warunki pracy, tj.:

1.organizacja pracy, w tym zmianowość pracy, niedostateczna liczba dostępnego personelu podczas zmiany, niewłaściwe wyposażenie miejsc pracy: niesprawny sprzęt, urządzenia, maszyny, meble,

2.fizyczne środowisko pracy: niewłaściwe oświetlenie, temperatura, wilgotność powietrza, hałas, promieniowanie,

3.czynniki biologiczne: kontakt z chorymi pacjentami i z materiałami zakaźnymi,

4.czynniki chemiczne: środki dezynfekcyjne, leki cytostatyczne.

II.rodzaj wykonywanej pracy:

1.praca fizyczna: wykonywanie iniekcji, wlewów dożylnych, podawanie leków, krwi i środków krwiopochodnych, tlenu, zmiana opatrunków, asysta przy przeprowadzanych zabiegach i operacjach, przygotowywanie pacjentów do badań.

2.praca umysłowa:

– wymagana podzielna uwaga i gotowość do wielozadaniowości – obowiązki wykonywane na podstawie różnorodnych informacji pochodzących od lekarzy, współpracujących pielęgniarek, pacjentów, przełożonych,

– odpowiedzialność za stan zdrowia pacjenta – udzielanie pierwszej pomocy w razie pogorszenia stanu zdrowia lub zagrożenia życia,

– czujność – nadzorowanie prawidłowego przebiegu leczenia oraz informowanie lekarza o wszelkich nieprawidłowościach,

– presja czasu: szybkie tempo podejmowanych prawidłowych decyzji, duża liczba różnorodnych zleceń lekarskich, oczekujący pacjenci, brak wsparcia (niedobór personelu),

– stres, umiejętność zapanowania nad emocjami, wypalenie zawodowe – kontakt z ciężko chorymi pacjentami i ich rodzinami, niedostateczna ilości personelu, mnogość obowiązków, zmianowość pracy.

III.specyfika zadań:

1.stopień trudności powierzonych zadań,

2.przeciążenie pracą:

ilościowe – w wyniku dużej liczby trudnych obowiązków, rotacji pracowników,

jakościowe – na skutek ogromnej odpowiedzialności jaka towarzyszy obowiązkom (odpowiedzialność za życie i zdrowie pacjentów).

3.niedociążenie pracą – niewykorzystane możliwości i wiedza, zlecanie prostych, monotonnych czynności np. z powodu braku personelu pomocniczego

4.nieodpowiednia pozycja podczas pracy – częste schylanie się, wielogodzinne stanie i chodzenie, wymuszona pozycja ciała, dźwiganie,

5.obsługa specjalistycznego sprzętu – brak wystarczających szkoleń.

IV.relacje międzyludzkie: nieprzyjemna atmosfera i nieakceptowalne stosunki w organizacji i zespole (konflikty, mobbing, współzawodnictwo, dyskryminacja), przebywanie z chorymi pacjentami i ich rodzinami.

V.możliwości rozwoju – brak klimatu w organizacji sprzyjającemu rozwojowi, podnoszeniu kwalifikacji, motywacji do rozwoju i doskonalenia.

Podczas szkoleń bhp, pielęgniarki powinny być informowane nie tylko o zagrożeniach na ich stanowisku pracy ale również o metodach i środkach ochrony przed zagrożeniami. Nie wolno zapominać, że każda pielęgniarka powinna zostać zapoznana z oceną ryzyka zawodowego i podpisać oświadczenie, że zna zagrożenia i działania zapobiegające wypadkom i chorobom. W trakcie szkoleń bhp należy wspomnieć o ergonomicznych technikach opieki nad pacjentami, a także o konieczności stosowania specjalistycznych sprzętów ułatwiających pracę. Ważne jest aby wyposażać stanowiska pracy w instrukcje bhp wskazujące jasno czynności jakie należy podjąć przed rozpoczęciem pracy, po zakończeniu pracy i kiedy można przerwać pracę. Instrukcje powinny być aktualizowane ze względu na ciągły rozwój techniki oraz zmianę warunków pracy. Pielęgniarki powinny oświadczyć na piśmie, że znają treść instrukcji bhp. Pracodawca powinien udostępniać pielęgniarkom różnego rodzaju akcesoria i urządzenia zmniejszające ryzyko powstania zaburzeń mięśniowo szkieletowych oraz wdrażać szkolenia dotyczące skutecznych technik radzenia sobie ze stresem.Ważną kwestią są także środki ochrony indywidualnej. Pracodawca ma obowiązek zapewnić nieodpłatnie środki wszystkim pracownikom, którzy narażeni są na działanie szkodliwych i niebezpiecznych czynników w miejscu pracy oraz przeszkolić ich w zakresie korzystania ze środków. Obowiązkiem pielęgniarek jest stosowanie środków ochrony osobistej podczas wykonywania czynności zawodowych. Srodki ochrony indywidualnej powinny być odpowiednio dopasowane do osoby, która ich używa i nie mogą powodować zwiększenia ryzyka powstania niebezpieczeństw.